neredeyiz?

hava güzelmiş dışarda,
kışın ortasında ilkbahar varmış
ben görmedim.
pembe gözlüklerimi kaybedeli çokta olmuyor aslında.
hatırlıyorum dünya o zaman ne kadarda güzeldi,gözüme.
sen yine vardın hayatımda
ne güzel bakıyorduk birbirimize.
şimdi yine varsın ama aslında yoksunda bende.
bakıyorum göremiyorum,
uzanıyorum tutamıyorum.
gitmedim desende dünyandan
neredesin?
ben bulamıyorum
özlüyorum geçmişimi
belkide gelmesini umut ettiğim o güzel günleri
birşeyleri özlüyorum
ama neyi?
bilemiyorum.
karmaşık bir hayat içinde
ben yine birtek bende.
söylesene şimdi
ben sende miyim? sen bende mi?
neredeyiz?
ben bulamıyorum...

                                                                                               CEREN ÖZKURT

Kelebek

bembeyaz bir kelebek girdi bu gece,
örtülü pemceremden içeri.
ben konuştum o dinledi
yalnızlığımı söyledim.
ışığın üstüne kondu sonra yok oldu .
biliyorum,ben söyledim o dinledi.
kırgınlıklarımı söyledim.
kanatlarının güzelliğinde bana umut getirdi.
ve aslında hiç gitmedi...

                                                                                  CEREN ÖZKURT

Günaydın

hergün yeni bir umutla açarsın gözlerini güne;
bazen fark edersin bazen etmezsin
ama her uyanış bir bekleyiş taşır benliğinde.
hergünün bir öncekinden güzel olmasını dilersin aslında
gözlerini her açışında hayattan.
terk edildiysen geri dönmesini
seni unutmamasını dilersin en derinden.
hergün bir parça dilektir aslında
hergün biraz değişim insanda.
olsada olmasa da insansın istersin.
bu umut dolu bekleyiş son uyuyuşa kadar sürer gider aslında.
günaydın dersin anlamını bilmeden karşındakine
aslında bir parça dua edersin ,
dilekleri olsun diye.
umutları solmasın diye.
ne olursa olsun hayatta
eğer uyanabiliyorsan bir sonraki güne
gerek bir saat sesiyle ,gerekse kendiliğinden
şükret var olduğun için Allah'a
ve şükret ki nefesinde umut taşıyabiliyorsun hala....

                                                                                                          CEREN ÖZKURT

Aşkı Öğrenmek...

hayat öğretiyor insana;
sabretmeyi,
inanmayı,
aşk acısını,
yok olma hissini,
ölümü,
belkide sonsuzluğu
ama öğretemediği şeyde vardır belki...
hata dersin yine yaparsın
istemem dersin inadına gidersin
peki bu nedir?
hayat aslında kendiyle çelişmez mi bu durumda?!
hani herşeyi öğretiyordun hayat?
öğretemediğin neyin ne olduğunu çözmekte mi?
yoksa aşkı öğrendiğimizi sanmakta mı?
aslında aşkı hiç öğrenmiyoruz biz.
öğrenemiyoruz belkide
belkide öğrenmek istemiyoruz.
her defasında ayrı olmuyor mu aşk?
peki hangi kılıfa sokarız biz seni şimdi sen söyle aşk.
hangi genelin içinde var olursun ki sen?
sen yürekle ten arasındaki ince çizgide yol alırken
benliğimizden ne istersin ki?
söylesene aşk,
sen hiç öğrenilmez misin ?

                                                                                        CEREN ÖZKURT

hayal

hayallerim vardı ya erken gittim ya da geç kaldım hepsine şimdi ise sadece umudum var ...
                                                                                                               Ceren ÖZKURT

bir insan özgürlüğünü senle yitirdiğini düşünüosa sakın ona sewginden bahsetme.kanatlarını ona geri ver ...
                                                                                                                             Ceren ÖZKURT

kayboluş

gülüşümdeki babamıda kaybedersem eğer o an çeker giderim yaşamından...ve ben sebep olursam o kayboluşa kendimi bile silerim bu hayattan.
                                                                                         Ceren ÖZKURT

GİT

elimde koca bir hayat
sokakta annesini kaybetmiş bir çocuk gibi ağlıyor,
bense bir yabancı
elimi uzatıyorum
tutmuyor!
hayat denen bu haşarı çocuk bana git diyor...

                                                                                      Ceren ÖZKURT

''o''

Yudum yudum içiyorum suyu,
Derin derin çekiyorum havayı,
içten hemde çok içten gülümsüyorum.
kendim için değil aslında
onun yaşayamadıklarını yaşıyorum.
sevdiği herşeyi o yapıyormuşcasına yapıyorum.
biliyorum beni görüyor,duyuyor belkide hissediyor...
bu kuşlarıda o yolluyor.
şimdi ise kuş seslerini dinliyorum...
                                                                               Ceren ÖZKURT